|
Przybycie tytanówZapowiedź do utworu z Kwadransa Jacka Kaczmarskiego z 28.10.1993. I na koniec: piosenka o złudności nadziei zbiorowych, manipulowanych przez środki masowego przekazu, społeczne przeczucia i tak zwane "znaki na niebie i ziemi". Jeden z moich najdawniejszych utworów pt. "Przybycie Tytanów". W dwanaście lat po napisaniu opatrzony nową aktualnością związaną z Pierestrojką. Opracował: Zbrozło Z rozmowy z Grażyną Preder, Pożegnanie barda, wydawnictwo Nitrotest, Koszalin 1995 G.P. - Mówiąc o postaciach mających największy wpływ na początkowy okres twojej twórczości piosenkarskiej, najczęściej wymieniasz nazwisko Okudżawy, Brela, Brassensa, Dylana. J.K. - Przede wszystkim był Wysocki, a dopiero potem pozostali wymienieni przez ciebie. To się brało z tego, że w ich piosenkach najważniejsze były słowa. Uczyłem się języków poprzez te piosenki i przede wszystkim nabierałem umiejętności nazywania i opisywania rzeczywistości. Na początku było słowo. Poprzez nazwanie świata stwarza się ten świat. I to od początku było dla mnie najważniejsze. Również ten rodzaj wyrazistości, którym posługiwał się Wysocki. Oglądając go po raz pierwszy "na żywo", uświadomiłem sobie, jakie wrażenie wywołuje twarz, pełna najwyższego wysiłku i ekspresji, kiedy artysta wydobywa z siebie ten niezwykły głos. Pomyślałem sobie: to jest dla mnie rola, ja chcę tak samo przeżywać to, co robię. I o ile moje pierwsze piosenki, takie jak "Przedszkole", "Przybycie tytanów" czy "Istotki", były inspirowane twórczością Wojciecha Młynarskiego, czyli taką lekko satyryczną przypowieścią, tak od tego czasu wszystko się zaczęło skupiać wokół egzystencjalnego pojmowania problemów. Opracował: lodrok
|
