Pięć sonetów o umieraniu komunizmu

Z rozmowy z Jackiem Kowalewskim - "Zawsze po stronie człowieka", przeprowadzonej 24 .11.2000 , który ukazał się na łamach "Klepsydry", gazety szkolnej XIII LO w Szczecinie, w lutym 2001 roku.

Dziennikarz - W "Pięciu sonetach o umieraniu komunizmu" system to upersonifikowana, okrutna idea, która po swojej pozornej zagładzie może być ponownie wskrzeszona przez człowieka...

Jacek - Na pewno, może nie w tej samej formie, bo to byłoby za łatwe, ale na pewno może, bo zawiera w sobie istotę utopii: o sprawiedliwości społecznej, o tym, żeby wszyscy mieli równo i dobrze. Zawiera w sobie jeszcze jedną rzecz bardzo niebezpieczną, a mianowicie to, że stawia na złe cechy w człowieku: na bylejakość, na łatwość życia, na brak refleksji, brak myślenia, brak odpowiedzialności za swoje czyny, bo ktoś inny za nas decyduje. To jest - jak zresztą widać - bardzo duża pokusa dla ludzi, ludzie uciekają od wolności, nie chcą brać odpowiedzialności za to, co robią, wolą wykonywać polecenia.

Opracował: Lodbrok