Wzór

Patrz, jak dobrze żyje ten, który
Nie myślał lub milczał co myśli.
Powtarzał mądrości i bzdury,
Spokojem sumienia się pysznił.

Nic prócz tego nikt mu nie wytknie,
Nie popełnił wszak żadnej zbrodni;
Więc uważa, że żył zaszczytnie
I starzeje się całkiem godnie.

Snu mu żaden koszmar nie szarpie,
Z rana kłania mu się dozorca,
Myślą o nim - proboszcz i partie
Poszukując ludzkiego wzorca.

Nie trzeba go szukać ze świecą -
Każdy co dzień się oń ociera.
Panu Bogu go wszyscy polecą
Kiedy umrze.
     Lecz nie umiera.