Pustynia ’80

Pustynia ’80 2017-10-10T10:02:19+00:00

Wielbłądy upadają ze zmęczenia,
Piach oczom wzrok odbiera, w zębach zgrzyta,
Nasz ślad za nami znika w okamgnieniu,
O zagubioną drogę nikt nie pyta.

Wtem słychać gniewny pomruk poganiaczy –
Wymownie kładą dłonie na kindżały,
Żądają wina, kobiet i zapłaty,
Klną jawnie nas, wyprawę i świat cały.

A my już chyba znamy kres podróży;
Patrzymy, póki jeszcze starczy siły;
Jak w piasku – wiatr nam przyszłość wróży,
W zbiorowe dawnych wypraw dmąc mogiły.

Przewodnik zagubionej karawany
Unosi się w strzemionach. Słońce świeci.
Kolejne tworzy nam fatamorgany,
Oazy obiecuje naszym dzieciom.

Jacek Kaczmarski
1979

Informacje dodatkowe

Inspiracja

brak

Jacek o

brak

Rękopis / Maszynopis

Nuty

Nagranie