--------------------------------------------------------------------------- 
Transkrypcja zawiera własne interpretacje autora i służy jedynie celom 
edukacyjnym.Wszelkie uwagi proszę kierować na adres: chabrzyk@wp.pl
---------------------------------------------------------------------------


tytuł:    Dwie skały (Two Rocks) 

wykonawca: Jacek Kaczmarski
sł./muz.:  Jacek Kaczmarski
płyta:      Dwie skały 

autor tab.: Adam Chabrzyk  

e-mail:  chabrzyk@wp.pl
(Autora prosimy o kontakt)

--------------------------------



Motyw 1 frazy gramy energico rasqeado (miejscami bicie tremolo)
Motyw 2 to arpeggio w kadencji:

   a     F0    a    F    F0     a    C   G     C     H   E      

-|----0----1-|----0----1----1-|----0---0---3-|----0----2---0-|-
-|---1----0--|---1----2----0--|---1---1---0--|---1----4---0--|-
-|--2----1---|--2----3----1---|--2---0---0---|--0----4---1---|-
-|-2----0----|-2----3----0----|-2---2---0----|-2----4---2----|-
-|-----------|----------------|--------------|---------------|-
-|-----------|----------------|--------------|---------------|-



motyw 1
a                            F0     a           F0      
Po sztormach, burzach, nawałnicach, szkwałach
a                            F0     a             
Na dwóch bliźniaczych zamieszkałem skałach.

             G                C
Trzymam się obu w ciszy i zawiei -
          d        H7       E
Skały rozpaczy i skały nadziei.


motyw 2
          a     F0         a       F0
Obie prastare i obie rzeźbione
        F      F0           a
Siłą żywiołów nieświadomych znaczeń;
         C          G          C
Skałą rozpaczy - nadzieje stracone,
         H           E         a 
Skałą nadziel - przetrwane rozpacze.



Po sztormach, burzach, nawałnicach, szkwałach
Na dwóch bliźniaczych zamieszkałem skałach.

Od świtu do zmierzchu, od zmierzchu do świtu
Na skale grozy l skale zachwytu.

Obie potężne i obie wspaniale
Wbrew horyzontom posągowe pozy;
Na skale grozy - zachwyty zwietrzałe,
W skale zachwytu — ciemna ruda grozy.

Po sztormach, burzach, nawałnicach, szkwałach
Na dwóch bliźniaczych zamieszkałem skałach.

Czekały przecież na mnie od początku:
Skała szaleństwa i skala rozsądku.

Obie lekarstwem przeciw nudzie ducha,
Obie modlitwy godne i przekleństwa;
W skale szaleństwa — rozsądku grań krucha,
W skale rozsądku - jaskinie szaleństwa.

Po sztormach, burzach, nawałnicach, szkwałach
Na dwóch bliźniaczych zamieszkałem skałach.

Jedna dla drugiej lustrem i wyrzutem,
A przecież z jednej energii wyklute.

Łączy je w głębiach niewidoczny korzeń
Którym na trwale w sedno bytu wbite;
Tam, gdzie rozsądek — rozpaczą i grozą
nadzieja — szaleństwem, szaleństwo — zachwytem.