Sławomir Cenckiewicz - "ZAKAZANE PIOSENKI '81", Biuletyn IPN, NR 6(29), czerwiec 2003 (poszerzona wersja artykułu figuruje w : S. Cenckiewicz, "W oczach bezpieki", ARCANA 2005)
I Ogólnopolski Przegląd Piosenki Prawdziwej "Zakazane piosenki" rozpoczął się 20 sierpnia 1981 r. Na festiwal złożyły się trzy pięciogodzinne programy artystyczne prezentowane przez trzy kolejne dni. Imprezę podzielono na dwie części: konkursowa, w której wykonawcy ubiegali się o nagrody złotego, srebrnego i brązowego "Knebla", oraz część, podczas której odbywały się koncerty zespołów muzycznych, występy kabaretowe i wręczanie nagród. (...)
Laureatami Zakazanych piosenek zostali: Jacek Zwoźniak, który wykonał utwory: "Najpiękniejsza w klasie robotniczej" i "Piosenka na wszelki wypadek"; Jacek Kaczmarski ("Świadkowie" i "Rejtan"); Małgorzata Bratek ("Kiedym stawił się" i "Modlitwa"); Maciej Zembaty ("Izba chorych" i "Brygadzista Albin"); zespół "Pomorzanie" ("Ten grudniowy dzień" i "Mario Matko"); Zbigniew Sekulski ("List" i "Między wschodem a zachodem światła"); Jan Tadeusz Stanisławski ("Z naganem do MFR"); Aleksander Grotowski ("Rozmowy ministra ze studentami" i "Ballada o św. Włodzimierzu") oraz Maciej Pietrzyk ("Piosenka dla córki" i "Sierpień'80"). Nagrodę specjalną, ufundowaną przez Gdański Komitet Obrony Więzionych za Przekonania, wręczono Piotrowi Szczepanikowi i Ewie Dałkowskiej.(...)
Przegląd Piosenki Prawdziwej "zabezpieczały" cztery wydziały KW MO w Gdańsku II, III, III "A", "T" i paszportów. Wydział II miał zapewnić bieżący dopływ informacji z festiwalu i ograniczyć "oddziaływanie imprezy na środki masowej informacji". Wydziały III i III "A" zajęły się całością "zabezpieczenia operacyjnego" przeglądu. Dziewięciu funkcjonariuszy SB, wyposażonych w sprzęt, miało przez cały czas nagrywać przebieg imprezy, dokumentować wszelkie wystąpienia o charakterze "antypaństwowym i antyradzieckim" oraz "ujawniać osoby prowokujące negatywne zachowania publiczności". Utrzymywali oni stały kontakt z pracownikiem Wydziału "B", "zaopatrzonym w środki łączności bezprzewodowej". Wydział "B" zakładał podsłuchy i kamery w hotelach, w których zatrzymywali się przyjezdni goście. Techniką operacyjną objął też hale "Olivia", a w razie potrzeby przekazywał również informacje (fotografie) na temat osób "zachowujących się prowokacyjnie". Całością operacji dowodził sam zastępca naczelnika Wydziału III KW MO w Gdańsku, mjr Jerzy Domski.
Nagrania (dokonane przez publiczność i akustyków) z IPPP krążyły po domach jeszcze przed wprowadzeniem stanu wojennego, były też rozprowadzane przez NSZZ "Solidarność" na kasetach przeznaczonych dla radiowęzłów zakładowych. Po 13 grudnia pojawiły się wydania podziemne oraz emigracyjne.
