Opinia o Osieckiej

Poniższy fragment pochodzi z artykułu "Zmarła Agnieszka Osiecka" zamieszczonego w dodatku "Kultura" z "Rzeczpospolitej" z dnia 10 03 1997 r.

Mam wrażenie, że w swoim spojrzeniu na świat każdy z nas w Polsce ma znacznie więcej z Agnieszki Osieckiej, niż sobie z tego zdaje sprawę. W swojej twórczości popularnej, czyli w tekstach piosenek, Agnieszka proponowała pewien liryczno-satyryczny obraz świata. Proponowała to w sformułowaniach, które zapadały w świadomość. I funkcjonują do dzisiaj w rozmowach, a co za tym idzie funkcjonują jako spojrzenie na świat. Przyznam, że jestem daleki od takiego widzenia świata, od tej "liryki egzystencjalnej" (takie określenie przychodzi mi do głowy), ale zdaję sobie sprawę, że jest ono szalenie sugestywne. To, co wcześniej wydawało się być poetyką STS, z której wywodziła się Agnieszka, czyli poetyką lat 60., znacznie przeżyło ten okres - funkcjonowało w latach 70. i 80., i przeżyje Agnieszkę.

Jacek Kaczmarski